ΤΟΤΕ
Δεν κυνηγάω πια. Βρήκα κάτι.
- Πώς την έλεγαν; - Αμέλια!
Ντην, τον χρόνο που τα παράτησα, είχα κάτι που δεν είχα ποτέ.
Χρόνια πολλά!
Μια φυσιολογική ζωή.
Ήσουν στο Καθαρτήριο;
Ένιωθα αγνός.
Πώς βγήκες;
- Έχω κάτι που θέλεις. - Ναι, τι πράγμα;
Θα σου δείξω την πόρτα και θα πάρεις την ψυχή μου στην άλλη πλευρά.
Τα καταφέραμε, αδερφέ.
- Και ο Κας; Ήταν εκεί; - Κάτι του συνέβη εκεί κάτω.
Δεν φεύγω χωρίς εσένα.
Ο Κέβιν Τραν, Προφήτης Κυρίου.
- Ωραία ακούγεται. - Κέβιν!
- Τι γράφει; - Να μην τους ψάξουμε...
κι αφού χάσαμε την πλακέτα, ο Κέβιν λέει ότι δεν τον χρειαζόμαστε.
Τον χρειάζεται όμως ο Κράουλι.
ΤΩΡΑ
Ιγκλ Χάρμπορ, Ουάσιγκτον
Γεια σου, Κουέντιν.
Μπένι.
Όχι, δεν μπορεί να είσαι εσύ.
Καταλαβαίνω τη σύγχυση.
Κυρίως εσύ, ήξερες ότι ήμουν πραγματικά νεκρός.
Άλλωστε, εσύ δεν κρατούσες τα πόδια μου;
Όταν ο γέρος είπε στον Σορέντο να μου κόψει το κεφάλι.
Που βρίσκεται;
Σοβαρολογείς;
Αλήθεια νόμιζες ότι θα σου έλεγα πού βρίσκεται;
Μάλλον ήλπιζα να μην το κάνεις.
Από την άλλη, θα μπορούσα να σου δείξω πού βρίσκεται.
Αφού εγώ και οι δικοί μου, σου κόψουμε χέρια και πόδια.
Μην μπείτε σε τέτοιο κόπο για χάρη μου.
Έλα τώρα. Κατάφερες να βγεις απ' την καταβόθρα του Θεού...
για να πάθεις ξανά τα ίδια;
Ο γέρος θα θέλει να το δει με τα μάτια του.
Ίσως μπορέσουν να με σκοτώσουν.
Δεν πειράζει.
Επειδή, αν το κάνουν, ξέρω ακριβώς που θα πάω...
και ποιούς θα δω μόλις φτάσω εκεί.
Ίνιντ, Όρεγκον
Είναι η δεύτερη φορά που μας ξεφεύγει. Ντροπή σου.
Όχι. Εγώ είπα ότι μας την έχει στήσει.
Όχι, είπες, “Αναρωτιέμαι αν μας την έχει στήσει ο Κέβιν”...
και μετά άρχισες να λες τεχνικές αηδίες.
- Πριν από δύο πολιτείες. - Καλά, ό,τι πεις.
Όπως και να 'χει, είναι άλλο ένα δωμάτιο...
που χρεώθηκε σε μια από τις ψεύτικες πιστωτικές του Κέβιν.
Και το μοτέλ, έλεγξε τον αριθμό του σήμερα.
- Σαν να έμενε στ' αλήθεια; - Ναι.
Ο μικρός είναι σαν τον Άνθρωπο της Βροχής.
Σαν εγκληματικό παιδί-θαύμα που με- τράει πιστωτικές, Άνθρωπος της Βροχής.
Ήταν σε προχωρημένη τάξη.
Σκάσε.
Πότε να σταματήσει να μας ξεφεύγει ο μικρός ηλίθιος;
Δεν ξέρω, Ντην. Προσπάθησες να σκοτώσεις τη μητέρα του.
Προσπαθούσα να σκοτώσω τον Κράουλι, εντάξει;
Που έτυχε να φοράει τη μητέρα του Κέβιν, εκείνη τη στιγμή.
- Έχει διαφορά! - Προφανώς, όχι για τον Κέβιν.
Ξέρω. Ίσως επειδή, ναι, είναι η μητέρα του.
Θυμήσου αυτό που έλεγες. Ή μάλλον, ξέχνα το καλύτερα.
Εμπρός;
Περίμενε, δεν έχω καλό σήμα.
Μπένι;
Γεια σου, Ντην.
Έχεις ένα λεπτό;
Πολύ φοβάμαι, ότι τα έκανα θάλασσα, φίλε.
Τι έκανες;
Όχι έτσι.
Συγγνώμη, με πόσους τα έβαλες; Τρελάθηκες;
Το πρόβλημα είναι, ότι τα πόδια μου δεν λειτουργούν σωστά.
Υπάρχει...
μια μαούνα με καύσιμα εδώ κοντά.
Είμαι σίγουρος ότι μπορώ να τη φτάσω κολυμπώντας αργά.
Ήλπιζα να σου ζητήσω άλλη μια χάρη.
Και τι ακριβώς σημαίνει ότι πρέπει να φύγεις;
- Ποιές λέξεις σε δυσκολεύουν; - Δουλεύουμε σε υπόθεση, Ντην.
Το Άγιο Δισκοπότηρο των Γουίντσεστερ...
την υπόθεση “Κλείνουμε τις πύλες της Κόλασης για πάντα”.
Φυσικά. Αλλά για να τις κλείσουμε, χρειαζόμαστε τον Προφήτη, σωστά;
Άρα, πρώτο βήμα, να βρούμε τον Κέβιν Τραν.
Δεν είναι εδώ. Όμως, ήθελε να έρθουμε εμείς εδώ...
που σημαίνει ότι μας έχει στείλει ότι πιο μακριά μπορούσε.
Άρα, δεύτερο βήμα, να βρούμε τον Κέβιν Τραν.
Σε πειράζει να πάρω το Τομπλερόν;
Περίμενε. Ντην, είσαι σοβαρός;
Βρεθήκαμε σε αδιέξοδο, αλλά το δωμάτιο είναι πληρωμένο.
Κάνε εσύ την έρευνά σου, μέχρι να φροντίσω κάτι προσωπικές μου αηδίες.
- Αυτό είναι όλο. - Τι σημαίνει, “προσωπικές”;
Έχεις πάθει λεξικό εγκεφαλικό;
Προσωπικές. Δηλαδή δικές μου, για μεγάλους, προσωπικές, αηδίες.
- Γαμώτο... - Τι είναι, Σαμ;
Απ' όσο ξέρω, εσύ απείχες έναν χρόνο από τη δουλειά. Εγώ, θέλω μια μέρα.
“Πανεπιστήμιο Πρίνστον Αίτηση εγκρίθηκε”
Είσαι κατεργάρης, κύριε Τραν.
Ενδιαφέρομαι.
Δεν παρακολουθώ, ενδιαφέρομαι.
Έβερετ. Έχεις ακόμα βάρδια, φίλε;
Ναι.
Τι κάνει ο μπαμπάς σου;
Δυσκολεύεται με τα καινούργια φάρμακα. Κάνει διαρκώς εμετό.
- Χάλια. - Ναι.
Άκου, θα μείνω άλλη μια βδομάδα...
αλλά θέλω να τη χρεώσεις σ' αυτή την πιστωτική...
επειδή εκείνη που έχεις στο αρχείο σου την ακύρωσα.
Βέβαια.
Νόμιζα ότι θα είχες φύγει ως τώρα.
Ναι. Ψάχνω για δουλειά αυτό τον καιρό.
Κι ο σκύλος πρέπει να κάνει εξέταση μετά το χειρουργείο την Τρίτη.
Του άλλαξες τα φώτα του σκύλου.
Σωστά. Ευχαριστώ γι’ αυτό.
Ναι, μόνο αυτό κάνει αυτό το πράγμα.
Έχει διαρροή, κάνει φασαρία και τρώει λεφτά που δεν έχουμε.
Έχεις εργαλεία;
Αν καταφέρεις να το φτιάξεις, μην ψάξεις για δουλειά.
Βρήκες εδώ.
Μπένι!
Μπένι;
Έχεις τα χάλια σου.
Άντε χάσου.
- Καλά φαίνεσαι. - Σχεδόν.
Ήσουν σε κακό χάλι.
Με λίγη ξεκούραση κι αρκετό ΑΒ αρνητικό...
οι περισσότερες πληγές κι ένας παρα- λίγο ακρωτηριασμός, θεραπεύονται.
Από βαμπιρικής άποψης.
Θα είμαι εντελώς καλά πολύ σύντομα.
Ευχαριστώ, αδερφέ.
Μπένι, τι συμβαίνει;
Η δική σου δουλειά εδώ, τελείωσε, Ντην.
Το έκανες ήδη το θαύμα σου.
Εγώ έχω να κάνω τα δικά μου κι εσύ, πώς το λες;
- Την οικογενειακή επιχείρηση; - Μπένι.
Τι συμβαίνει;
Το κόλλημά σου με τη φιλία, φίλε.
Πρέπει να το παραδεχτώ, Ντην, έχει τα καλά του...
αλλά τραβάει τους μπελάδες.
Πριν βρούμε τον Κας...
έλεγες πως το ότι είμαι άνθρωπος προσέλκυε υπερβολική προσοχή.
Ναι κι αυτό επίσης.
Νομίζω πως είμαστε εντάξει για την ώρα.
Δημιουργείται ένας παράξενος μεταφυσικός φαύλος κύκλος, έτσι;
Όταν σκοτώνεις ένα τέρας στον παράδεισο των τεράτων, που πάει;
Αυτή την τρελή θεία θέλω να πάρω μαζί μου;
- Δεν είμαι θεία σου. - Τι; Αλήθεια;
Δεν έχω καμία συγγένεια με απόγονο αδελφών σου.
- Με δουλεύεις. - Με σκοτώνετε και οι δύο!
Πρέπει να συμφωνήσω με τον βρικόλακα, Ντην.
Ο κίνδυνος να διασχίσεις το Καθαρτήριο μαζί μ' ένα Σεραφείμ...
είναι λιγότερο από στρατηγικός...
και κυρίως, όταν δεν έχουμε λόγο να πιστεύουμε...
ότι θα μπορέσω να διαβώ την πόρτα στην οποία πηγαίνετε.
Εσύ είσαι ένα άθικτο, ζωντανό ανθρώ- πινο ον, που βρέθηκε στο Καθαρτήριο.
Αυτή η διάσταση θέλει να σε αποβάλλει...
πράγμα που θα μας δώσει την ισχύ για να διαφύγουμε.
Είμαι σχεδόν σίγουρος ότι μπορώ να έρθω κι εγώ...
επειδή, άλλωστε, αν εξαιρέσεις τα δόντια και την πλάκα...
κι εγώ άνθρωπος γεννήθηκα. Όμως...
Δεν νομίζω ότι εγώ θα τα καταφέρω.
Ακούς τι σου λέει, Ντην; Ο φίλος σου, σου λέει...
Για άκου, απέθαντο αιματοπρεζόνι...
εγώ έχω την ενέργεια. Εγώ έχω το σχέδιο.
Κας, θα σε περάσουμε με το ζόρι απ' το μάτι της βελόνας...
ακόμα κι αν σκοτωθούμε και οι τρεις μας.
Προφανώς, δεν μου αρέσει αυτό.
Χαίρομαι που βλέπω ότι παραμένεις ηλίθιος.
Κάποια πράγματα δεν αλλάζουν ποτέ.
Γιατί μπλέκεις σε καυγάδες με μαχαίρες, με τους δικούς σου;
Ο Κουέντιν, αυτός για τον οποίο ήρθα...
ήμασταν στην ίδια φωλιά.
Κυνηγάω τον βρικόλακα που με άλλαξε, τον δημιουργό μου.
Μη με παρεξηγήσεις, συμφωνώ με το κυνήγι, αλλά, γιατί;
Θα τον σκοτώσω πριν με σκοτώσει εκείνος.
Ξανά.
Τέλεια.
Αν δεν έχεις τελειώσει, η κυρία στο 118...
λέει ότι έχει βουλώσει ο νεροχύτης της.
Τι στο διάολο; Τι κάνεις εσύ εδώ;
Ήξερα πως κάτι δεν πάει καλά με σένα...
με τα παράξενα ρούχα και τις φαβορίτες...
Σταμάτα. Φτιάχνω τον νεροχύτη σου.
Ορίστε;
Ο Κουέντιν κι εγώ, έχουμε παρελθόν.
Ήταν από τους αγαπημένους του γέρου...
μαζί με μένα, απ' ότι αποδείχθηκε.
Άκου αυτό.
“Εποχή του Υδροχόου ΙΙ, 0800”...
και κάτι άλλοι διαγραμμένοι αριθμοί.
Και κάποια άλλα παράξενα ονόματα. Η Μεγάλη Γοργόνα, Πασιέντζα...
όλα διαγραμμένα, εκτός από ένα. Η Τυχερή Μάιρα.
Γιοτ. Είναι ονόματα γιοτ. Η Τυχερή Μάιρα, Εποχή του Υδροχόου ΙΙ.
Κοίτα αυτό, Θα Σε Δω στο Πλοίο. Δύσκολο να το καταλάβεις;
Άρα, αυτές είναι ώρες αναχώρησης. Κι αυτοί είναι προορισμοί;
Μόνο που κανένα απ' αυτά δεν έφτασε.
Η Τυχερή Μάιρα, έφυγε χθες το απόγευμα.
- Σου εγγυώμαι, το χτύπησαν ήδη. - Τι εννοείς, “χτύπησαν”;
Επιβιβάστηκαν, το έκαψαν και το βύθισαν.
Έτσι τρέφεται η φωλιά μου. Πάντα έτσι τρεφόμασταν.
Είχαμε έναν αυστηρά περιορισμένο στόλο, γύρω στα έξι σκάφη.
Τίποτα το φανταχτερό, απλά σκάφη αναψυχής.
Πρέπει να έκανα τον γύρο της Αμερικής 10 φορές, όσο συμμετείχα.
Κάποιοι από μας, ήμασταν πληροφοριοδότες...
και γυρνούσαμε στα λιμάνια, αναζη- τώντας στόχους κατάλληλου μεγέθους.
Μεγάλα, πλούσια γιοτ, που αναχωρούσαν.
Κρατούσαμε το όνομα και τον προορισμό τού γιοτ...
και τα δίναμε μέσω ασυρμάτου στο πλήρωμα στη θάλασσα.
Και μετά, απλά αφήναμε τον ωκεανό να καταπιεί τις αμαρτίες μας.
Βρικόλακες πειρατές; Αυτό είστε;
Πειρατοβρικόλακες.
Τόσα χρόνια το κάναμε και κανείς δεν σκέφτηκε αυτό το όνομα.
Τι εννοείς; Είναι το τρίτο πράγμα που λες.
Όχι, δεν είναι.
Καλά, ώστε, ο δημιουργός σου...
έχει βγει για να τραφεί κάπου τριγύρω, σωστά;
Τι ψάχνουμε;
Του αρέσει να ζει στη χλιδή. Συνήθως, νοικιάζει σπίτια νόμιμα.
Πάντα κάπου απομακρυσμένα, πάντα παραθαλάσσια.
Ίσως σε νησί; Υπάρχει ένας λογαριασμός καλωδιακής.
Ο Κουέντιν έβλεπε ποδόσφαιρο.
Νησί Πρέντις.
- Το έχεις ακουστά; - Ναι.
Κι αφού ήσουν ο αγαπημένος του δημιουργού σου, γιατί σε σκότωσε;
Όταν αλλάζεις, είναι σαν να ξαναγεν- νιέσαι μέσα σε μια φωλιά βρικολάκων.
Ο δημιουργός σου, είναι τα πάντα για σένα.
Εννοώ, πραγματικά αρχίζεις να πιστεύεις ότι είναι ο Θεός.
Κι αν ο δημιουργός σου τυγχάνει να το πιστεύει επίσης...
Υπάρχει πρόβλημα.
Είναι ανάγκη να το κάνεις αυτό; Εννοώ, τώρα;
Με συγχωρείς, αδερφέ.
Είμαι καλύτερα, αλλά ακόμα αναρρώνω.
Μάλιστα.
Τέλος πάντων, ο πατέρας μας, ήταν ζηλόφθονος Θεός.
Κρατούσε ενωμένη την οικογένεια...
αλλά αποκομμένη από τον υπόλοιπο κόσμο, πάντα μεσοπέλαγα.
Πάντα έκανα το καλύτερο για τη φωλιά, ώσπου γνώρισα εκείνη.
Την Άντρεα.
Την Άντρεα Κορμού.
Πανέμορφη.
Δεν εκφράζεται καν με λόγια. Ελληνίδα, κληρονόμος.
Έλα τώρα.
Είχε σαλπάρει μ' ένα κότερο 42 ποδιών, για τα Κανάρια Νησιά.
Έπρεπε να έχω δώσει τον προορισμό του σκάφους της στο πλήρωμά μου...
όμως, αντί γι' αυτό πήγα μαζί της.
Σοβαρολογείς;
Είχε τον Φάμπιο στο εξώφυλλο αυτού του περιοδικού;
Η ζωή μου άλλαξε απ' όταν τη γνώρισα, Ντην.
Όλα όσα είχα κάνει ως τότε, έμοιαζαν να εξαφανίζονται...
μπροστά σε αυτό που είχαμε οι δυό μας.
Εννοώ, το είχαμε βρει, φίλε.
Τελικά, εγκατασταθήκαμε στη Λουιζιάνα.
Και τότε, ένα βράδυ, γυρίζαμε σπίτι...
και ήταν εκεί ο γέρος.
Ο Κουέντιν, ο Σορέντο, οι παλιοί μου σύντροφοι στη φωλιά.
Εκείνο το βράδυ κατάλαβα πόσο μεγάλο έγκλημα θεωρούσε...
το ότι τον εγκατέλειψα.
Με ακινητοποίησαν και με αποκεφάλισαν.
Το τελευταίο πράγμα που είδα...
ήταν τον γέρο να ξεσκίζει τον λαιμό της Άντρεα.
Ώστε, γι' αυτό η εκδίκηση. Έχω δίκιο;
Οι αποβάθρες είναι μπροστά.
Θα βρούμε μια λέμβο να χρησιμοποιήσουμε.
Πλησιάζουμε.
“Μήνυμα προς Σαμ: Κυνηγάω βρικόλακες. Η φωλιά βρίσκεται στο νησί Πρέντις”
Σου θυμίζει κάτι;
“Δεν είμαι μόνος”
Είναι παράξενο που γύρισα. Στον κόσμο, εννοώ.
Έτσι δεν είναι;
- Βέβαια και είναι. - Τι κάνω μ' όλα αυτά;
Με τα πάντα;
Δεν ξέρω καν αν αυτός ο κόσμος είναι αληθινός, αν είμαι εγώ αληθινός.
Άκουσέ με. Καταλαβαίνω τι σου συμβαίνει. Είμαστε αληθινοί.
Μπένι, όλα αυτά είναι αληθινά.
Μόνο έτσι θα τα καταφέρεις, με καταλαβαίνεις;
Πρέπει να προχωρήσουμε, Μπένι.
Το αρπίχορδο του γέρου.
Μπένι!
Όχι.
Όχι, όχι.
Μπένι;
Άντρεα.
Ηλίθιε.
Θα με βάλεις να το ξανακάνω πάλι, έτσι;
Γεια σου, Σορέντο.
Σε άλλαξε.
Είμαι απασχολημένος τώρα.
Αυτό είναι το άλλο, άλλο κινητό του Ντην, ξέρεις τι πρέπει να κάνεις.
Ώστε, αυτό κάνεις; Παραφυλάς αβοήθητες γυναίκες...
μπαίνεις στο δωμάτιό τους σε μοτέλ και φτιάχνεις τα υδραυλικά τους;
Γιατί φτιάχνεις τον νεροχύτη μου;
Επειδή κάποιος έχωσε 800 λεμόνια στην αποχέτευση...
και ανατίναξε τον σκουπιδοφάγο.
Μάλιστα. Μην ακουμπάς τα τρόφιμα!
Σωστά.
Νόμιζα πως θα έφευγες απ' την πόλη.
Θα φύγω. Απλά βοηθάω στη συντήρηση του μοτέλ...
ξέρεις, για όσο είναι άρρωστος ο μπαμπάς του Έβερετ.
Ποιός είναι ο Έβερετ;
- Πόσο καιρό μένεις εδώ; - Τρεις μήνες. Γιατί;
Συνήθως, όταν κάποιος μετακομίζει σε μια πόλη...
μετακομίζει στην πόλη.
Αυτό έκανα.
Ένα μοτέλ, δεν αποτελεί μέρος της πόλης στην οποία βρίσκεται.
Δεν αποτελεί μέρος από τίποτα.
Δεν έχω βρει ακόμα σπίτι.
Γιατί δικαιολογούμαι σε σένα;
Είσαι περιπλανώμενος ή άνθρωπος για όλες τις δουλειές.
- Νομίζω πως πρέπει να φύγω. - Ναι κι εγώ το ίδιο νομίζω.
Τι είναι;
- Τι είναι; - Γιατί μου τηλεφώνησες;
Γιατί ψιθυρίζεις;
Είναι λίγο δύσκολο να σου εξηγήσω...
αλλά ετοιμάζομαι να καθαρίσω μια φωλιά βρικολάκων...
και μάλλον, στράβωσε το πράγμα.
Τι; Είσαι ηλίθιος, Ντην;
Ξέρεις τι δεν μπορείς να μπεις σε φωλιά βρικολάκων μόνος σου.
Δεν είμαι μόνος, γαμώτο!
Εντάξει; Δεν είμαι μόνος μου. Έχω ενισχύσεις.
Έναν τύπο που παρακολουθεί τη φωλιά για καιρό.
Ποιόν; Τον Γκαρθ;
Τι; Όχι. Δεν τον ξέρεις. Ένας φίλος.
Φίλος; Ντην, δεν έχεις φίλους, έχουν πεθάνει όλοι.
Δεν σου τηλεφώνησα για να το συζητήσουμε!
Σορέντο, πήγαινε. Πες στον γέρο ότι είναι αλήθεια.
Σε ακούει;
Έχει περάσει καιρός.
Ο πατέρας μας, εμπιστεύεται πια τη δική μου κρίση...
περισσότερο απ' του Σορέντο.
Λογοδοτώ μόνο σ' εκείνον.
Βέβαια, το να κοιμάσαι με τον Θεό, θα έχει και τα καλά του.
Ναι, έχει.
Φροντίστε να έχει ο γέρος ό,τι χρειάζεται.
Μπένι.
Όταν άκουσα ότι γύρισες, ήξερα ότι ήταν αλήθεια.
Έπρεπε να το πιστέψω, να ελπίζω.
Άντρεα, τι συνέβη;
Ο γέρος, είχε πει ότι θα σε στράγγιζε.
Δεν ξέρω. Άλλαξε γνώμη.
Λιποθύμησα. Όταν συνήλθα, έπινα από τον καρπό του.
Συγγνώμη. Εγώ φταίω για όλα. Συγγνώμη.
Όχι. Δεν φταις εσύ.
Δεν μου έκρυψες ποτέ τίποτα, Μπένι. Σε επέλεξα.
Γιατί όμως έμεινες;
Μαζί μ' αυτούς; Μ' εκείνον; Γιατί;
Θυμάσαι πώς είναι στην αρχή.
Πρώτα, όλα ρυθμίζονται ξανά.
Ζωή είναι το αίμα. Αυτό μόνο.
- Και όποιος σου το παρέχει... - Ξέρω. Είναι περίπλοκο.
Όλα είναι περίπλοκα.
Δεν χρειάζεται να είναι.
Άντρεα...
Δεν μπορώ να τον σκοτώσω εγώ. Κανείς μας δεν μπορεί.
Αλλά εσύ, γύρισες από τον άλλο κόσμο.
Είσαι η απόδειξη ότι δεν είναι πανίσχυρος, ότι δεν είναι Θεός.
Σε φοβάται, Μπένι. Το ξέρω.
Καταλαβαίνεις ότι γύρισα για να καταστρέψω την επιχείρησή του...
για να βάλω τέλος στους σκοτωμούς.
Κάνε αυτό που ήρθες να κάνεις και θα μπορούμε να είμαστε μαζί.
Θέλει να του πάμε τον Μπένι.
Καταλαβαίνω τις ξεχωριστές ζωές, αλλά αυτό έχει να κάνει με κυνήγι...
και πρέπει να βρούμε το όριο...
Σταμάτα να μιλάς πια! Σου έστειλα με μήνυμα πού βρίσκομαι.
Το πήρα. Έρχομαι.
Κι αν τα καταφέρετε, εντάξει.
Θα κεράσω τον φίλο σου το πρώτο ποτό.
Όμως, Ντην, άκουσέ με.
Ντην;
Ντην, είσαι εκεί;
Ντην. Ντην!
Με δουλεύεις;
Ρε φίλε, έλα τώρα.
Να πάρει!
Γεια σου, πατέρα.
Μπένι.
Δεν έχω λόγια.
Ξέρω πως δεν είναι αλήθεια αυτό.
Θα μας βοηθήσεις να καταλάβουμε;
Ξέρω ότι δεν μας χρωστάς τίποτα, πως όμως;
Πώς βρίσκεσαι εδώ, να στέκεσαι μπροστά μου;
- Βρήκα τρόπο να επιστρέψω. - Από την Κόλαση;
Από ακριβώς δίπλα, απ' ό,τι κατάλαβα.
Από δίπλα; Από που, δηλαδή;
Μάλλον πρέπει να σου δείξω.
Ξέρω πως δεν θ' αλλάξει τίποτα, αλλά μετάνιωσα που σε σκότωσα.
Όταν τελείωσαν όλα, θρήνησα όταν σε αντίκρισα κομματιασμένο.
Έτσι δεν είναι, Σορέντο;
Δεν έκλαιγα σαν το ασχημότερο μωρό στον κόσμο;
Μάλιστα, πατέρα.
Τότε αποφάσισες ν' αλλάξεις την αγελάδα του.
Ο κακομοίρης, είναι πικραμένος, επειδή η “αγελάδα” σου...
τον έχει ξεπεράσει ιεραρχικά.
Γιατί δεν την άφησες να πεθάνει; Δεν σήμαινε τίποτα για σένα.
Όμως, σήμαινε τα πάντα για σένα.
Αν μόνο αυτό μπορούσα να σώσω από τον δύστροπο γιο μου...
τη γυναίκα για την οποία αψήφησε τον δημιουργό του...
ήθελα κάποιον για να σε θυμάμαι.
Τι ξέρεις εσύ για την αξία της ζωής;
- Είσαι βρικόλακας. - Ναι.
Και μάλλον, ξέρουμε και οι δυό, ποιό από τα δυό είδη...
σκοτώνει περισσότερους ανθρώπους.
Από στατιστικής άποψης, το δικό σου...
- Ναι, ευχαριστώ, Κας. - Καταλαβαίνω.
Ανησυχείς για το τι μπορεί να κάνω αν καταφέρουμε και βγούμε.
Μην αρχίσω να τρώω εσάς τα γουρουνάκια.
Σου είπα ήδη, φίλε, όταν με καθάρισαν...
τρεφόμουν αποκλειστικά από μεταγγίσεις, αίμα που δώριζαν.
Δεν το δώριζαν σε μένα, το παραδέχομαι...
όμως, πλήρωνα ένα σωρό λεφτά στη μαύρη αγορά για να το βρω.
Και τι ήταν αυτό; Δίαιτα ζώνης βρικολάκων;
Λέω απλώς, ότι άρχιζα να βλέπω κάτι στην ανθρωπότητα, εντάξει;
Κάτι που δεν έπρεπε να στερήσω.
Πίνω αίμα, δεν πίνω ανθρώπους.
- Και γιατί να σε πιστέψω; - Τι σημασία έχει τι πιστεύεις;
Είσαι τόσο στενόμυαλος...
που δεν καταλαβαίνεις ότι ήδη είμαστε τελειωμένοι.
Ο άγγελος το ξέρει.
Δεν πρόκειται να τα καταφέρουμε με αυτόν δίπλα μας...
να φέγγει σαν φάρος.
Πρέπει να σου υπενθυμίσω τη συμφωνία μας;
- Σε τι δεσμεύτηκες; - Θα σκοτωθούμε εξαιτίας του.
Ίσως έχουμε την ευκαιρία να δοκιμάσουμε αυτή τη θεωρία.
- Κι άλλα τέρατα; - Λεβιάθαν.
- Γιατί δεν διακτινίζεσαι; - Είναι πολύ κοντά. Δεν μπορώ.
Τρέξτε.
Όχι, σκύλε!
Όχι, σκύλε, μην ενοχλείς τη θυμωμένη κυρία.
Συγγνώμη.
“Σκύλε”; Έτσι τον φωνάζεις;
Πάντως, είναι ακριβές.
Ο σκύλος παίρνει τ' αντιβιοτικά του;
Ναι, τα παίρνει. Είναι πολύ καλύτερα. Ευχαριστώ.
Ξέρεις, πρέπει να σου πω, έχω δει πολλά ράμματα...
και εσύ έχεις πολύ καλό χέρι.
Ευχαριστώ.
Ώστε, με βρίσκεις ανατριχιαστικό;
Βρίσκω ανατριχιαστικό το ότι αγοράζεις όλα σου τα ρούχα...
από τα περισσεύματα του στρατού.
- Έτσι κάνουν οι νεοναζιστές. - Εγώ δεν είμαι πάντως.
Και οι περιπλανώμενοι κατά συρροή δολοφόνοι.
Έστω.
Έρχεσαι από το πουθενά, φαίνεσαι να μην πηγαίνεις πουθενά...
και “Έχεις δει πολλά ράμματα”. Ανατριχιαστικό όλο αυτό.
Ούτε κι εσύ ξέρεις πού πηγαίνεις, έτσι;
Όχι. Μάλλον όχι.
Επειδή δεν έχεις κανέναν.
Εννοώ, κανέναν απολύτως, σωστά;
Γι' αυτό βρίσκεσαι εδώ.
Είχα παλιά. Κάποιον, εννοώ.
Αλλά έχει τελειώσει. Χάθηκε.
Ξέρεις πώς είναι, έτσι;
Αυτό είναι το άλλο, άλλο...
Υποθέτω, η επιστροφή σου από τους νεκρούς...
είναι ο ορισμός της ανταρσίας, έτσι δεν είναι;
Όλο αυτό μ' έχει κουράσει πολύ.
- Έπρεπε να με αφήσεις να φύγω. - Μπένι, εγώ δεν αφήνω τίποτα.
Αλήθεια;
Αφού έχεις ζήσει τόσο πολύ καιρό, πώς κι έχεις τόσα λίγα;
Μόνο ένα παμπάλαιο αρπίχορδο και μια φωλιά γεμάτη ύαινες.
Έχω τη θάλασσα.
- Και έχω και την Άντρεα. - Όχι. Αυτή δεν την έχεις.
Τουλάχιστον αυτό, το ξέρω.
Η ηλίθια σκρόφα.
Πότε έμαθες εσύ να παλεύεις έτσι;
Εξασκήθηκα πολύ.
- Εκεί θα κάτσεις; - Έχεις δίκιο.
Είμαι εδώ πάρα πολύ καιρό, Μπένι.
Έχω δει όλες τις εκβάσεις, όλα τα μοντέλα, άπειρες φορές.
Όλα είναι ασήμαντα.
Αυτό το σύμπαν, είναι μια πυραμίδα απόγνωσης. Τίποτε άλλο.
Λίγο σκοτεινό.
Είμαι σατανικός, έτσι κι αλλιώς.
Είχα αυτό τουλάχιστον, να με κρατάει κρύο τις νύχτες.
Δεν το είχες ποτέ αυτό, έτσι;
Έπρεπε να σκέφτεσαι τα πάντα, να τα μελετάς.
Ξέρεις τι είπε ο Σωκράτης, για μια ζωή επιπόλαιη.
Ναι. Αλλά αυτό που έχουμε μέσα μας;
Μπένι, δεν είναι ζωή. Αυτό δεν καταλαβαίνεις.
Γι' αυτό σού ήταν πάντα τόσο δύσκολο, φτωχέ μου Μπέντζαμιν.
Σήκω.
Αυτό είναι το τελευταίο πράγμα που μπορώ να σου στερήσω.
Όχι.
Προσπάθησε, που να πάρει. Προσπάθησε ξανά να με σκοτώσεις.
Αυτή είναι η δική μου ιστορία, κουνούπι.
- Σήκω πάνω! - Εγώ θα επιλέξω το τέλος, όχι εσύ.
Τουλάχιστον, μπορώ επιτέλους να σου δείξω κάτι καινούργιο, γέρο.
Έναν εντελώς καινούργιο κόσμο.
Ο γέρος είναι νεκρός.
Πάμε.
Που, Μπένι;
Τι είναι αυτά που λες; Οπουδήποτε.
Δεν θα φύγεις από 'δω, έτσι;
Ποτέ δεν το σκόπευες.
Έχουμε εδώ, όλα όσα χρειαζόμαστε.
Η επιχείρηση, παραμένει τέλεια.
Μπορούμε να γυρνάμε τις θάλασσες, να λεηλατούμε μαζί.
Μπορούμε να έχουμε τη ζωή που πάντα θέλαμε.
Αυτό που ήθελα εγώ, ήταν ν' αφήσω πίσω μου έναν φλεγόμενο κρατήρα.
Ήθελα να ξεχάσω την ανάμνησή σου.
Μα δεν είμαι ανάμνηση. Εδώ είμαι, Μπένι.
Αυτό που αγαπούσα, δεν υπάρχει πια.
Το κατέστρεψαν εδώ και καιρό τέρατα σαν εμένα.
Σαν αυτό που έγινες.
Νομίζεις ότι τώρα είσαι καλύτερος από μένα;
Όχι.
Νομίζω πως είμαστε όλοι καταραμένοι.
Γιατί το έκανες, Ντην;
Ποιό;
Γιατί με ανέστησες;
Μπορούσες να είχες ρίξει την ψυχή μου σ' έναν υπόνομο...
- και πολύ καλά θα έκανες. - Τι είναι αυτά που λες;
Είσαι καλά;
Φίλε, δεν ξέρω τι είμαι.
Τέλεια.
Είμαι ο Μπένι.
Έχω ακούσει πολλά για σένα, Σαμ.
Απ' ό,τι βλέπω, εσείς οι δυό έχετε πολλά να πείτε.